Dert AÄŸacı…

Gönderen kumsal

Eski çiftlik evini restore etmek için tuttuðum marangoz, işteki ilk gününü
zorlukla tamamlamıştı. Arabasının patlayan lastiğionun işe bir saat geç gelmesine neden olmuş,
elektrikli testeresi iflas etmiş ve şimdi de eski püskü pikabı çalışmayı
reddetmiÅŸti.

Onu evine götürürken yanımda adeta bir taþ gibi oturuyordu.Evine ulaştığımızda beni, ailesiyle tanışmam için davet etti.
Eve doğru yürürken küçük bir ağacın önünde kısa bir süre durdu, dalların uçlarına her
iki eliyle dokundu. Kapı açıldığında; adam şaşırtıcı bir şekilde değişti. Yanık yüzü tebessümle
kaplandı, iki küçük çocuğunu kucakladı ve eşine kocaman bir öpücük verdi.

Daha sonra beni arabaya yolcu etmeye geldiğinde; ağacın yanından geçerken merakım daha da arttı ve ona eve giderken gördüðüm olayı sordum.

“O, benim dert aÄŸacım,” dedi. “Elimde olmadan iÅŸimde bazı sorunlar çıkıyor, ama ÅŸundan eminim ki o sorunlar evime, eÅŸime ve çocuklarıma ait deÄŸil. Bunun için bu sorunları her akÅŸam eve girerken o aÄŸaca asıyorum.

Sabahları tekrar onları oradan alıyorum. Ama komik olan ne biliyor musunuz?
Ertesi sabah onları almaya gittiğimde, astığım kadar çok olmadıklarını
görüyorum.”

Öfkeyle geçen her dakikanız, mutluluğunuzdan çalınmış 60 saniyedir.
Emerson